Lanzarote dag 4

Deze ochtend komt Jaimy me wakker maken terwijl Mike en Jessie nog slapen. Wanneer Jaimy wakker is heeft de rest vrij weinig rust meer want Jaimy staat altijd aan. Die begint meteen met kletsen en tegenwoordig bestaat het uit vertellen wat ze voor nachtmerries heeft gehad. Ik vertel dat we nog even zachtjes moeten doen totdat de rest wakker is maar dan loopt ze boos weg. Niet veel later is Jessie wakker. Volgens haar door het harde lopen van Jaimy en doordat Jaimy over Jessie's arm wreef...  Ze heeft erg haar best gedaan om Jessie wakker te maken en te doen lijken alsof ze zelf wakker is geworden. 

Na het ontbijt gaan we naar het Timanfaya national park.  Hier zijn we 6 jaar geleden ook al eens geweest maar het heeft toen zo een indruk gemaakt dat we terug wilde. En Mike is hier vroeger ook geweest met zijn ouders. De rit ernaartoe is ongeveer een half uurtje. Daar aangekomen komt er een man naar de auto en vraagt naar het aantal personen en de leeftijd van de kinderen. Vervolgens zegt hij dat we €15 moeten betalen. Dan komen we bij de poort aan en deze man zegt dat we €50 moeten betalen! Huh?! Wij hoorde die eerste man zeggen €15. De tickets die we krijgen staat de prijs op: €20 per volwassene en €10 voor 1 kind. Blijkbaar is Jaimy gratis. Dit maakt toch echt €50. We zullen het wel verkeerd hebben verstaan dan bij de eerste man... of het is een goede marketing truc 😉.

Toen dachten we dat we door konden rijden naar boven. GRAPJE! Er stond een mega rij met auto's. Je rijdt namelijk door naar het beginpunt. Parkeer daar je auto waar je vervolgens in een touringcar verder wordt vervoerd. Je krijgt een rondrit in het Timanfaya national park.  Je mag hier namelijk niet doorheen lopen. En geloof me, met deze temperaturen wil je dat niet. Het duurt bijna een uur voordat we geparkeerd staan. Gelukkig kunnen we meteen een touringcar in die na ons vol zit. We beginnen aan de rondreis. Ik kan niet beschrijven hoe ongelooflijk mooi dit is! Google het maar eens: Timanfaya National Park.  Het is bijzonder wat natuurgeweld voor moois kan creëren.  Wat hier zoveel jaar geleden gebeurd is, is verschrikkelijk. 3 dorpen zijn verwoest en er is nog steeds vulkanische activiteit. Nu is het een toeristische trekpleister en ik snap wel waarom. Tijdens de busrit horen we een onheilspellend muziekje. Jaimy vind dit niet leuk en vind dit zelfs eng. Jessie kijkt haar ogen uit en vind het allemaal prachtig.

Na de busrit krijgen we 2 demonstraties, waarvan de eerste met vuur. Een man heeft wat stro met takken op een hark. Dit stopt hij net onder de grond en dan duurt het niet lang voordat het in brand staat. De volgende demonstratie is met water. Een man die hier staat zegt tegen Mike dat hij Jaimy haar oren moet bedekken. De andere man giet water in een put en daarna spuwt het water met enorme kracht eruit. Wauw! Dit geeft aan hoe heet het ondergronds is. Daarna wordt verteld dat ze door de hitte, boven een enorme put kunnen barbecuen. Echt bijzonder om te zien. We maken nog wat foto's en drinken wat in het restaurant daar.

Dan stappen we in de auto richting het hotel. Na een paar minuten komen we langs een plekje die we vanaf bovenop de berg zagen. Namelijk kameel rijden. We stoppen om even te kijken maar niet om erop te rijden zeg ik. Terwijl we langs de dieren lopen zeggen we tegen elkaar dat we zoiets nooit meer doen als we het nu niet doen, maar aan de andere kant vinden we het toch ook wel zielig... twijfel twijfel. We lopen terug naar de auto en ik kan het niet laten om toch even te vragen hoeveel het kost. Het kost €11 per persoon en het ritje duurt ongeveer 20 minuten.  We besluiten het toch te doen. Voor het evenwicht zitten Jessie en Jaimy samen op 1 kameel. En Mike en ik op een andere. We krijgen een riempje om en dan staan de kamelen op. Das best hoog. We zeggen meerdere malen tegen Jaimy en Jessie dat ze zich goed moeten vast houden. We maken een soort rondje ietswat naar boven, daar worden foto's gemaakt en dan weer terug. Wanneer de kamelen zakken, dus gaan liggen, das nog best spannend.  Vind ik dan... Het liggen en mensen eraf laten gaan gaat per kameel. Mike en ik zitten op de laatste kameel en de meiden zitten voor ons. Hun zijn dus eerst aan de beurt. Jaimy maakt een schrik geluidje en zegt dat het best hard naar beneden gaat. Dan zijn Mike en ik aan de beurt. Wanneer de kameel door zijn voorbenen zakt, klappen we een soort van naar beneden. Waneer ik zeg: zo dat gaat hard, zegt Jaimy: dat zei ik toch.

Nu echt op weg naar het hotel. Even lunchen en dan zwemmen. Ik niet, ik blijf in de shaduw zitten. Ik ben gister best verbrand en heb op meerdere plekken uitslag.  Dus ik zit op een bedje in de shaduw te kijken hoe de rest zwemt. Dit vind ik niet erg. 

We gaan douchen, omkleden en eten. Het eten in het restaurant is zoals eerder verteld niet echt oke. We schuiven toch aan zodat de kinderen iets kunnen pakken. Ze vinden het namelijk leuk om langs het buffet te lopen en zelf eten uit te kiezen. Jessie dan. Jaimy loopt langs en kiest alleen geraspte wortel 😌. Nou moet ik zeggen dat de keus voor Jaimy ook niet ruim is. Maar er is wel meer dan geraspte wortel. Voor variatie neemt ze in de ochtend een ei.

De ligging van ons hotel is perfect. Het ligt om de hoek van de boulevard en alles is aan te lopen: restaurants, souvenirswinkels en het strand.  

We gaan naar de boulevard om iets lekkers te eten. We stoppen eigenlijk bij het eerste tentje om de hoek van ons hotel. We lopen hier langs wanneer we 's-avonds terug lopen naar ons hotel en hebben gezien dat het hier best gezellig is. Mike vraagt nog even of we niet gewoon naar hetzelfde tentje moeten gaan waar de afgelopen 2 avonden hebben gezeten. Maar dat wil ik niet. Ze zien ons (Jaimy) al aankomen... Volgens Mike maakt dat niets uit maar we gaan toch maar hier zitten. Mike ziet op de menukaart het tex-mex gerecht staan die hij bij het andere tentje heeft gegeten. Hij gaat toch voor een burger. Jaimy neemt een hotdog en ik en Jessie gaan voor een tosti. Wanneer we ons eten krijgen is Mike tevreden. Dit is beter dan in het hotel.  Maar dan krijgen de mensen naast ons hun eten en die hadden dus dat tex-mex gerecht besteld waardoor Mike direct spijt had van zijn keuze. Dat ik zei dat het precies hetzelfde rook hielp natuurlijk niet 😂.

Na het eten gaan we terug naar het hotel zodat Jaimy naar de mini disco kan. Dit begint hier vrij laat. Om 20:30 uur. Wanneer het begint vind Jaimy het nog te spannend om mee te doen. De kinderen staan op het podium (wat 15 cm hoog is) en 2 meiden van het animatieteam staan ervoor de pasjes te doen. Na een aantal nummers hoort Jaimy een bekend nummer, springt van haar stoel en gaat ze zelfverzekerd als dat ze is op het podium staan. Wel aan de zijkant. Ze doet haar uiterste best de pasjes na te doen en dit ziet er voor ons hilarisch uit. Ze danst een paar nummers mee en dan zit het er alweer op want de mini disco is om 9 uur afgelopen. We besluiten om naar de kamer te gaan aangezien de meiden elke dag laat op bed liggen en er vroeg uit zijn. Morgen hebben we weer iets anders op de planning staan.